Stopień trudności:średni
Długość:15,5 kmDługość:8:15 hIlość metrów przewyższena do góry:1,203 m
Ten etap biegnie wzdłuż Venediger Höhenweg i zachwyca wspaniałymi panoramicznymi widokami. Dziś zdobywamy szczyty wzdłuż wysokiego szlaku, nie wspinając się na żaden z nich. W końcu docieramy do przytulnego schroniska Bonn-Matreier przez grzbiet Eselrücken, który leży jak orle gniazdo w środku grupy Venediger.
Ta umiarkowanie trudna wycieczka po czerwonych górskich szlakach wymaga pewności siebie, koncentracji i wysokości. Od umiarkowanych skalistych grzbietów po wymagające wspinaczki, gdzie kamienne stopnie i stalowe liny zapewniają bezpieczeństwo. Wymagana dobra kondycja.
Opis trasy: Od schroniska Eisseehütte należy zejść na niewielką odległość do drogowskazów szlaku Venediger Höhenweg, gdzie prowadzi on do lewego wschodniego zbocza doliny Timmeltal. Przejście przez południowo-zachodni grzbiet Hexenkopf jest łatwe do pokonania, a zaraz po nim pokonuje się skalistą grań Hoher Eicham skierowaną na zachód. Wcześniej łatwe i prawie płaskie podejście staje się teraz bardziej strome, gdy spotyka się z zachodnim podnóżem Wunwand, z którym przez chwilę pozostaje się w bliskim kontakcie. Kamienne stopnie zapewniają bezpieczeństwo, a na krótkim odcinku trasy znajduje się również stalowa lina.
Jest jeszcze kilka zakrętów pod górę, przecinających łąkę przez około kilometr do południowo-zachodniego grzbietu Wunwand. W tym obszarze znajduje się skręt do Wallhornalm w dolinie Timmeltal, ale wysokopoziomowy szlak biegnie dalej przez łąkę na południe od Wunwand do południowego grzbietu Wunspitze. Tam przez około pół godziny wspinamy się do skalnej niszy. Nieco wyżej ścieżka rozdziela się i można skręcić w lewo do Obere Wunalm i w prawo do Untere Wunalm. Trasa Venediger Höhenweg biegnie teraz wysoko nad doliną Virgental, częściowo pod fragmentami starego uskoku skalnego i ostatecznie prowadzi do grzbietu Eselsrücken, który otwiera dostęp do doliny Große Niltal. 15 wąskich zakrętów prowadzi ze wzgórza przez wąski trawiasty wąwóz na piaszczyste podłoże. Tam kilka kroków nad smukłym odpływem z Nilkees. Cel etapu, schronisko Bonn-Matreier, jest już od dawna w zasięgu wzroku. Po dobrej ścieżce i kamiennych stopniach wykutych w skale dociera się w okolice okazałego, pokrytego gontem schroniska, które oferuje najlepsze wyżywienie. Opisy tras można znaleźć również w "Osttiroler Wanderbuch" Waltera Maira.
