Zaledwie rzut kamieniem od Innsbrucka możesz wspinać się po dzikim Karwendelu, podczas gdy miasto obserwuje cię z dołu. Nie możemy już dziś stwierdzić, czy pierwsi zdobywcy prosili o schronienie w schronisku, czy o pomoc w trudnych fragmentach trasy. W każdym razie rzadko zdarza się, by tak gigantyczna góra spoglądała prosto na miasto – i pokazywała nam, jak blisko siebie leżą te dwa przeciwstawne światy.
Dwudniowa, bardzo wymagająca wyprawa w paśmie Karwendel dla sprawnych alpinistów na charakterystyczny szczyt Großer Bettelwurf. Pierwszy dzień to eksponowana wspinaczka po rumowisku skalnym, stromych zboczach porośniętych sosną karłowatą i coraz bardziej skalistych fragmentach; stalowe liny i linki ułatwiają pokonanie kluczowych miejsc w stromych żlebach i na grzbiecie, nie zmniejszając jednak stopnia trudności trasy – Niezbędna jest pewność kroku, brak lęku przed wysokością i bardzo dobra kondycja. Wysiłek zostanie wynagrodzony wspaniałym widokiem ze szczytu wysoko nad doliną Bettelwurfkar, a później solidnym posiłkiem w schronisku. Nocleg w schronisku Bettelwurfhütte. Droga powrotna drugiego dnia jest urozmaicona i oferuje piękne widoki; prowadzi przez przełęcz Lafatscher Joch, pokryty kwiatami Issanger oraz grzbiet Zunterköpfe z powrotem do punktu wyjścia. Krótkie odcinki zabezpieczone linami na grzbiecie nadal wymagają pewnego kroku i braku lęku przed wysokością.
Dzień 1 (trasa czarna [trudna])
Długość trasy: 7,0 km
Czas trwania: 6:45 godz.
Cel: schronisko Bettelwurfhütte
Trasa wymaga braku lęku przed wysokością i pewnego kroku! Z przystanku autobusowego idziemy krótko z powrotem drogą, a następnie skręcamy w prawo w kierunku Halltal. Po około 200 metrach pojawia się parking przy wejściu do Halltal, gdzie znajduje się również plac zabaw dla dzieci oraz tablice informacyjne poświęcone historii górnictwa solnego i alpinizmu. Podążamy ulicą Halltalstraße aż do sztolni z wodą pitną, gdzie przekraczamy potok i wkraczamy na szlak nr 222, początkowo po rumowisku skalnym, a następnie stromo przez las karłowatych sosn, miejscami zabezpieczony stalowymi linami, aż do schroniska Bettelwurfhütte (2077 m). Została ona zbudowana w latach 1891–1893 przez pioniera alpinizmu z Innsbrucka, Juliusa Pocka, oraz stowarzyszenie alpinistyczne „Wilde Bande”. Tutaj możemy odpocząć i zostawić bagaż na noc, aby z lżejszym ekwipunkiem wyruszyć na eksponowaną trasę na szczyt. Następnie idziemy dalej stromo w górę grzbietem. Trasa staje się coraz trudniejsza, a fragmenty wzdłuż grzbietu nad kotliną Bettelwurfkar są eksponowane. Następnie podążamy trasą odpowiednio zabezpieczoną linami wzdłuż żlebu aż do szczytu Großen Bettelwurf (2726 m), który osiągamy po 5:30 h. Powrót do schroniska odbywa się tą samą trasą; solidny posiłek i rozległy widok wynagradzają wysiłek.
Dzień 2 [trasa czerwona [średnia])
Długość trasy: 11 km
Czas trwania: 5:00 godz.
Z schroniska rozciąga się widok na większość dzisiejszej trasy: dwa szczyty o zaokrąglonych konturach, ukształtowanych przez lodowiec, położone bezpośrednio na południu, po drugiej stronie doliny Halltal, pokonamy szerokim łukiem, idąc od zachodu, aby powrócić do punktu wyjścia. Najpierw podążamy szlakiem turystycznym nr 222 dalej na zachód do przełęczy Lafatscher Joch, do której docieramy po kilku podjazdach i zjazdach. Z tego szerokiego grzbietu schodzimy teraz po lewej stronie w kierunku Issanger (1626 m) lub w stronę St. Magdalena. Issanger, dawne pastwisko dla zwierząt pociągowych i gospodarskich wykorzystywanych w górnictwie, jest miejscem o niezrównanym pięknie i sceną corocznych akcji pielęgnacyjnych prowadzonych przez wolontariuszy z Team Karwendel. Aby bogate w gatunki łąki kwiatowe nie zarosły kosodrzewiną, należy je regularnie kosić. Po krótkiej przerwie podążamy przez chwilę leśną drogą pod górę na Issjöchl, gdzie droga skręca ostro w prawo. Przed kolejnym zakrętem w lewo nasza ścieżka odgałęzia się po prawej stronie w kierunku Törl i Thaurer Alm, by następnie, powyżej drogi leśnej, wspinać się na południe po żwirowych powierzchniach. Na Törl owiewa nas wiatr znad doliny Innu: nagle widok rozciąga się aż poza Innsbruck. Zamiast schodzić teraz do Thaurer Alm (co również jest możliwe, a następnie kontynuować trasę jak w trasie nr 6), przy suchych warunkach wspinamy się po lewej stronie niewielką ścieżką na porośnięty kosodrzewem szczyt Thaurer Zunterkopf (1918 m), by następnie grzbietem, mijając krótki odcinek zabezpieczony liną, zdobyć szczyt Haller Zunterkopf (1966 m). Szczyt z pięknym widokiem, położony między majestatycznym Bettelwurf a doliną Innu, zachęca do zjedzenia przekąski, podczas gdy my jeszcze raz podsumowujemy trasę. Na koniec podążamy wąską ścieżką przez kolejny odcinek skały zabezpieczony liną. Na szerokim grzbiecie trasa prowadzi teraz łagodnie w dół do szczytu Hochmahdkopf (1738 m), a następnie stromo w dół przez Heuberg do parkingu przy wejściu do doliny Halltal i przystanku autobusowego.
Z Innsbrucka (dworzec główny): linia autobusowa 502 (kierunek Eichat Föhrenwald). Główne przystanki: Innsbruck Terminal Marktplatz – Rum Dorfplatz – Eichat Bettelwurfsiedlung. Autobus kursuje między godz. 6:00 a 20:00 co około kwadrans lub pół godziny.
