Wędrówki do lodowców

Nie, w żadnym wypadku bez odpowiedniego sprzętu i doświadczenia. Latem śnieg topnieje, a goły lód (Blankeis) staje się niezwykle śliski. Ponadto otwierają się szczeliny lodowcowe. Bez raków, zabezpieczenia liną i doświadczenia w wspinaczce alpejskiej wejście na lodowiec stanowi zagrożenie dla życia. Dla zwykłych turystów na obrzeżach znajdują się oznakowane, zabezpieczone szlaki, którymi można się poruszać bez kontaktu z lodem.

W Tyrolu lodowce znajdują się zazwyczaj na wysokości znacznie powyżej 2 500–3 000 metrów. Nawet jeśli w dolinie panuje temperatura 30 °C, na lodowcu może być niewiele powyżej zera. Ponadto na otwartych powierzchniach lodowych często wieje lodowaty wiatr. Konieczne jest ubranie się warstwowo (koszulka, polar, kurtka wiatroszczelna i wodoodporna).

Tak, wędrowcy często to nie doceniają. W środku lata zazwyczaj nie są to klasyczne lawiny śnieżne, lecz lawiny lodowe. Gdy języki lodowca zwisają nad stromymi ścianami skalnymi (tzw. lodowce wiszące), lód traci przyczepność pod wpływem letnich upałów i odłamuje się. Takie odłamki lodu są nieprzewidywalne. Ponadto po letnich frontach zimnych w wysokich górach może spaść świeży śnieg – ten świeży śnieg niezwykle łatwo zsuwa się po gładkiej warstwie lodu.

Moreny (ogromne wały gruzu i kamieni, które lodowiec pozostawił po lewej i prawej stronie podczas cofania się) wyglądają jak twarde kopce żwiru. Latem są jednak często niestabilne. Głęboko w wnętrzu tych wałów często znajduje się jeszcze zamarznięty „lód martwy” lub wieczna zmarzlina. Gdy lód ten topnieje latem, całe zbocze zaczyna się osuwać. Dlatego trzymaj się oznakowanych szlaków i omijaj strome zbocza pokryte gruzem. 

Ponieważ lodowiec się przemieszcza, a lód jest sztywny.Chociaż lodowiec jako ogromna masa spływa w dół doliny, lód nie wszędzie wykazuje taką samą elastyczność. Powstają ogromne naprężenia, które powodują pękanie lodu na powierzchni.