Najbardziej spektakularne ogniska w górach w Tyrolu

Ognie Najświętszego Serca Pana Jezusa w Tyrolu i Austrii to tradycja kultywowana do dziś, szczególnie w dolinie Tannheimer Tal oraz w Kartitsch we Wschodnim Tyrolu.
Zwyczaj ten upamiętnia opór Tyrolczyków przeciwko wojskom Napoleona w 1796 roku, kiedy to obrona regionu została symbolicznie powierzona Najświętszemu Sercu Jezusa. W wyniku tzw. „ślubu Serca Jezusowego” (Herz-Jesu-Gelöbnis) tyrolska milicja ludowa – Landsturm – odnotowała masowy napływ ochotników i była w stanie niespodziewanie odeprzeć przeważające siły francuskie.

W tamtym czasie ognie górskie pełniły również funkcję sygnałów świetlnych – widocznych z dużej odległości – które służyły do mobilizacji Landsturmu i przekazywania informacji między dolinami.
Choć obecnie tradycja ta ma głównie wymiar religijno-symboliczny, jej korzenie sięgają dużo dalej – do przedchrześcijańskich ognisk słonecznych oraz ogni świętojańskich zapalanych w okolicach letniego przesilenia.

W Tyrolu wyróżnia się zasadniczo dwa typy ognisk górskich.
Pierwszą, najbardziej rozpowszechnioną kategorią są ogniska przesilenia letniego, rozpalane co roku w czerwcu – zazwyczaj w dniu przesilenia (około 21 czerwca) lub w najbliższy weekend. Mają one charakter symboliczno-tradycyjny i są obecne w wielu regionach alpejskich.

Drugim typem są ognie Najświętszego Serca Pana Jezusa, rozpalane zazwyczaj około dwa tygodnie wcześniej. Ta forma ognia upamiętnia historyczny opór tyrolskiego Landsturmu przeciwko wojskom Napoleona w 1796 roku, kiedy to obrona kraju została symbolicznie powierzona Sercu Jezusa.

Na tle tych tradycji wyróżniają się ogniska w dolinie Brixental, które odbywają się nietypowo – dopiero w sierpniu. Mimo różnic w terminach i kontekstach, wszystkie ognie górskie w Tyrolu mają wspólne korzenie: wywodzą się z przedchrześcijańskich rytuałów ognia, pierwotnie związanych z letnim przesileniem i kultem słońca.